Τα χίλια πρόσωπα της αγάπης

Τελικά πόσα πρόσωπα έχει η αγάπη; Ένα; Ή πολλά..; Ή μήπως πολλά συγκεντρωμένα και καλά κρυμμένα σε ένα...; Όταν κανείς έχει ανάγκη να αγαπήσει και να σγαπηθεί, η ψυχή του μπορεί να πάρει τον αντίθετο δρόμο..Όταν ξέρει πόσο δύσκολο είναι να βρει την πραγματική αγάπη, αυτή που δε θα επιθυμεί να παίρνει παρά μόνο να δίνει... Να δίνει χωρίς να περιμένει να κερδίσει κατι...Τότε αυτή η ανάγκη, γνωρίζοντας τη δυσκολία ικανοποίησής της, σκεπάζεται από μίσος...
Όλοι μας θα αποκαλούσαμε "τρελό" κάποιον που είδε την αγάπη στο πρόσωπο μιας ψυχής ξέχειλης από μίσος... Για εκείνον.. Για τα πάντα... Κι όμως, υπάρχουν ορισμένες στιγμές που πρέπει κανείς να ανρωτηθεί από που μπορεί να πηγάζει αυτό το μίσος και τι μυστικά κρατάει καλά κρυμμένα... Γιατί όταν κάτι σκληρό προβάλλεται ως ασπίδα, κάτι πολύ ευαίσθητο και εύθραυστο κρύβεται από πίσω... Προστατέυεται και μένει στο σκοτάδι καλά μέχρι να αποκαλυφθεί... Και η αγάπη είναι το πιο ευαίσθητο πράγμα στον κόσμο...

(την έμπνευση είχα από ένα βιβλίο που διάβασα πρόσφατα και πραγματικά συγκλόνισε όλο μου τον κόσμο... "Αγάπη από εφτά κούκλες" του Πολ Γκάλικο)