Friday, October 8, 2010
Monday, October 4, 2010
Καρμικές ημέρες
Τελικά εκείνο που είχα δει σε έναν τοίχο της Πλάκας γραμμένο ισχύει. "Τίποτα δεν είναι τυχαίο" έλεγε εκείνος ο τοίχος και εγώ απλά τον έβγαλα φωτογραφία. Ήμουν μικρή-δεν ήξερα. Μόλις που είχα τελειώσει το πρώτο έτος της σχολής και φωτογράφιζα την Αθήνα με τον κολλητό μου. Είχα μια υποψία ότι μερικά πράγματα δεν πρέπει να τα προσπερνάμε έτσι απλά. Αλλά τίποτα περισσότερο. Πώς γίνεται να συναντάς μπροστα σου πράγματα που έχεις σκεφτεί ήδη..? Και παραπάνω από μία φορές.. Να γνωρίζεις ανθρώπους που είχες επιθυμήσει να γνωρίσεις στο παρελθόν, να ακούς τραγούδια στο ραδιόφωνο που έχεις σκεφτεί ότι θες να ακούσεις και να τα πετυχαίνεις εκείνη τη στιγμή που το σκέφτηκες...Καθώς και τόσα άλλα... Η ενέργεια τις τελευταίες μέρες είναι αυξημένη, αν και νιώθω ότι δεν περνάω ιδιαίτερα θετική περίοδο στη ζωή μου, η τύχη θέλει να μου υπενθυμίζει διαρκώς ότι δε με εγκαταλείπει ποτέ. (Αυτό θέλω να σκέφτομαι για να μη με παίρνει από κάτω)
Monday, May 31, 2010
Tuesday, May 25, 2010
Μικρές χαρές vol.I
"Όταν βλέπεις σκύλους να κυλιούνται στο χορτάρι και αυτό να τους αρκεί, όταν βλέπεις μικρά παιδιά να ουρλιάζουν από χαρά επειδή κάνουν τραμπάλα, τότε θυμάσαι πως είναι τόσο απλό να ερωτευτείς, τόσο απλό να είσαι ευτυχισμένος.." Theia,άνοιξη 2010,Έρωτες αστικού πολιτισμού
Όταν εγώ σου έλεγα ότι η ζωή δεν είναι τίποτα άλλο παρά στιγμές, στιγμές που ο καθένας μας μπορεί να ζήσει όπως θέλει, να τις κάνει δικές του και άλλες να τις αφήσει να του φύγουν, γυρνούσες το κεφάλι στο πάτωμα με ένα διστακτικό "αλλά"...
Όταν σου είπα πως ότι θέλω να πάρω το παίρνω κάθε μέρα από τη ζωή μου, πως ότι θέλω το έχω και δε με νοιάζει να αναζητήσω κάτι άλλο, παρά να το δεχτώ με όλη μου την ψυχή όταν εκείνο έρθει να με βρει, γύρισες και μου είπες "ναι, αλλά..."
Μου είπες "μα τι πλάσμα είσαι εσύ;τίποτα δε θέλεις να πάρεις;"
Δε στο είπα. Αλλά αυτό που θέλω να πάρω το παίρνω κάθε φορά που είμαι μαζί σου...
Όταν εγώ σου έλεγα ότι η ζωή δεν είναι τίποτα άλλο παρά στιγμές, στιγμές που ο καθένας μας μπορεί να ζήσει όπως θέλει, να τις κάνει δικές του και άλλες να τις αφήσει να του φύγουν, γυρνούσες το κεφάλι στο πάτωμα με ένα διστακτικό "αλλά"...
Όταν σου είπα πως ότι θέλω να πάρω το παίρνω κάθε μέρα από τη ζωή μου, πως ότι θέλω το έχω και δε με νοιάζει να αναζητήσω κάτι άλλο, παρά να το δεχτώ με όλη μου την ψυχή όταν εκείνο έρθει να με βρει, γύρισες και μου είπες "ναι, αλλά..."
Μου είπες "μα τι πλάσμα είσαι εσύ;τίποτα δε θέλεις να πάρεις;"
Δε στο είπα. Αλλά αυτό που θέλω να πάρω το παίρνω κάθε φορά που είμαι μαζί σου...
Wednesday, April 21, 2010
κενό
Εγώ ήθελα απλά να είσαι εσύ. Ή μαλλον ήθελα απλά να φύγω.
Πάντα να φεύγω θέλω. Μέχρι να γίνει αυτό που θέλω.
Μέχρι να είσαι εσύ. Να είσαι εσύ αυτό που θέλω.
Να φύγω. Το σκεφτόμουν καιρό τώρα.
Να μείνω. Το σκεφτόμουν κάθε φορά που σκεφτόμουν ότι ήθελα να φύγω.
Έφυγα. Και ούτε που το σκέφτομαι πια.
Πιάστηκα από τη στιγμή. Πιάστηκα από ένα συναίσθημα.
Και έφυγα. Για να φύγω χρειάστηκε να κρατηθώ.
Και κρατήθηκα. Από εκεί που δεν ήθελα.
Έφυγα όμως. Αυτό το ήθελα.
Τώρα τα βήματα είναι σταθερά. Χωρίς να θέλω να κρατιέμαι.
Δε θέλω να πιαστώ από εκεί. Δε θέλω να ρίξω πουθενά το βάρος.
Θέλω να συνεχίσω. Απλά.
Το ξέρω, θα φτάσω.
Πάντα να φεύγω θέλω. Μέχρι να γίνει αυτό που θέλω.
Μέχρι να είσαι εσύ. Να είσαι εσύ αυτό που θέλω.
Να φύγω. Το σκεφτόμουν καιρό τώρα.
Να μείνω. Το σκεφτόμουν κάθε φορά που σκεφτόμουν ότι ήθελα να φύγω.
Έφυγα. Και ούτε που το σκέφτομαι πια.
Πιάστηκα από τη στιγμή. Πιάστηκα από ένα συναίσθημα.
Και έφυγα. Για να φύγω χρειάστηκε να κρατηθώ.
Και κρατήθηκα. Από εκεί που δεν ήθελα.
Έφυγα όμως. Αυτό το ήθελα.
Τώρα τα βήματα είναι σταθερά. Χωρίς να θέλω να κρατιέμαι.
Δε θέλω να πιαστώ από εκεί. Δε θέλω να ρίξω πουθενά το βάρος.
Θέλω να συνεχίσω. Απλά.
Το ξέρω, θα φτάσω.
Subscribe to:
Posts (Atom)